Vruchtbaar gesprek met twitters en bloggers

Beste Minister,

Ik zou het enorm op prijs stellen als u gewoon zou zeggen dat u een extra taks heb ingevoerd. U kan het natuurlijk omkleden maar het blijft een feit dat het opnieuw de gewone burger is die extra moet betalen. En natuurlijk doe je dit het best op populaire producten zodat het veel geld opbrengt…

BJ

Beste Minister,

Ik zou het enorm op prijs stellen als u gewoon zou zeggen dat u een extra taks heb ingevoerd. U kan het natuurlijk omkleden maar het blijft een feit dat het opnieuw de gewone burger is die extra moet betalen. En natuurlijk doe je dit het best op populaire producten zodat het veel geld opbrengt…

BJ

Beste minister Van Quickenborne,

Is er ergens een verslag/naslagwerk te vinden ivm dit gesprek?

Eerst en vooral stel ik het heel erg op prijs dat u zo’n gesprekken organiseert en luistert naar een heel belangrijke stem. Het is inderdaad zo dat nieuwe vormen van auteursrechten meer en meer opkomen, zoals de creative commons licenties die een toevoegen zijn op de huidige copyright. De constante vernieuwing dwingt ons inderdaad tot nadenken over oude modellen en in mijn opinie zijn die al sedert de aanvang van de 21e eeuw heel erg aan vervanging toe.

Om hier en schep bovenop te doen denk ik dat die nieuwe vormen deze auvibel taks zelfs onwettig verklaren. Ik geef een voorbeeld: De creative commons BY-NC-SA licentie laat kopiëren van dit materiaal toe zolang het niet (NC) voor commerciële doeleinden benut wordt. Het feit dat kopiëren vanaf 1 februari ook op nieuwe soorten media getakseerd zal worden en worden gebruikt als opbrengst voor auvibel (die dat dan doorstort naar derden die dan dan door zouden storten naar enkel die artiesten die bij hen aangesloten zijn: niet alle artiesten zijn bij zo’n maatschappijen aangesloten!) is een schending van deze licentie.

Er zijn nog vergelijkbare licenties, waarbij de auteur van dit werk wordt gestraft om te delen (dus niet enkel de consument in dit geval), waarvan het gebruik absoluut niet onderschat mag worden!

Ik heb uw secretaris daarover al gemaild maar nog geen reactie ontvangen.

Met vriendelijke groeten,
Pieter Colpaert

Beste minister Van Quickenborne,

Is er ergens een verslag/naslagwerk te vinden ivm dit gesprek?

Eerst en vooral stel ik het heel erg op prijs dat u zo’n gesprekken organiseert en luistert naar een heel belangrijke stem. Het is inderdaad zo dat nieuwe vormen van auteursrechten meer en meer opkomen, zoals de creative commons licenties die een toevoegen zijn op de huidige copyright. De constante vernieuwing dwingt ons inderdaad tot nadenken over oude modellen en in mijn opinie zijn die al sedert de aanvang van de 21e eeuw heel erg aan vervanging toe.

Om hier en schep bovenop te doen denk ik dat die nieuwe vormen deze auvibel taks zelfs onwettig verklaren. Ik geef een voorbeeld: De creative commons BY-NC-SA licentie laat kopiëren van dit materiaal toe zolang het niet (NC) voor commerciële doeleinden benut wordt. Het feit dat kopiëren vanaf 1 februari ook op nieuwe soorten media getakseerd zal worden en worden gebruikt als opbrengst voor auvibel (die dat dan doorstort naar derden die dan dan door zouden storten naar enkel die artiesten die bij hen aangesloten zijn: niet alle artiesten zijn bij zo’n maatschappijen aangesloten!) is een schending van deze licentie.

Er zijn nog vergelijkbare licenties, waarbij de auteur van dit werk wordt gestraft om te delen (dus niet enkel de consument in dit geval), waarvan het gebruik absoluut niet onderschat mag worden!

Ik heb uw secretaris daarover al gemaild maar nog geen reactie ontvangen.

Met vriendelijke groeten,
Pieter Colpaert

Beste Vincent,

enkele bemerkingen bij jouw uitspraken:

[quote]Auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding[/quote]

Inderdaad. Maar de auvibel taks is geen vergoeding voor creatief werk. De spil van uw redenering is dat auteurs vergoed moeten worden, omdat ze “creatief” zijn en “ondernemen” als in een commerciële activiteit uitvoeren. Op zich klinkt dit niet onlogisch. Echter, auteursbescherming geldt tot zeventig jaar na de dood van de artiest. Is deze dan nog creatief? U bent slim genoeg om het antwoord daar op te weten. Uw redenering van het beschermen van creativiteit en ondernemerschap vervalt dus bij het overlijden van de auteur, en gezien soortgelijke creatieve markten (patenten op geneesmiddelen) enkel een 20-jaar durende bescherming hebben, zelfs een heel pak vroeger. Het auteursrecht zelf geeft met deze bescherming van 70 jaar na de dood aan, dat het niet om de creativiteit, noch ondernemerschap van de auteur draait, maar om de inkomsten van de houder van de rechten, lees: een van de vier grote platenmaatschappijen.

Daarmee zijn we dan ook op de echte grondreden voor deze taks aangekomen: EMI, Universal, Sony en Warner. Het zijn de grootste rechthebben van deze taks. Dit ontkennen zou een aanfluiting van de intelligentie van de burger zijn. Het is trouwens ook aan te tonen: in het contract om nieuwe muziekstukken uit te geven (bron: http://www.sabam.be) staat wel degelijk:

[quote]De auteur en de uitgever verklaren dat ze voor het beheer van hun auteursrechten bij een
collectieve beheersvereniging zijn aangesloten.
Met uitzondering van de grafische reproductie van het werk onder de vorm van partituren
en onder voorbehoud van een andersluidende bepaling in het contract van aansluiting en
fiduciaire afstand met de auteursvereniging, vallen de rechten voor het gebruik van het
werk volgens de in artikel 1 van dit contract bedoelde exploitatiewijzen rechtstreeks of
onrechtstreeks onder het collectief beheer van de auteursvereniging waarbij de auteur en/of
uitgever aangesloten zijn.
Voor die exploitatiewijzen is de auteursvereniging derhalve bevoegd om de door de
auteurswet vereiste toelating te verlenen en de er aan verbonden rechten te innen en uit te
keren.[/quote]

De inningsrechten komen dus automatisch bij het “collectief” beheer van sabam terecht. Collectief beheer is niets anders dan het verdelen van de totale pot, via de verdeelsleutel van sabam. Deze verdeelsleutel is, toevallig, bijna absoluut ten voordele van, wederom eerder genoemde vier platenmaatschappijen.

Deze platenmaatschappijen betalen dan de geïnde rechten door aan de auteurs, echter via een verdeelsleutel tussen auteur en uitgever vastgelegd. U kan mij verassen door een contract tussen EMI,Sony, Universal of Warner en auteur voor te leggen, waar de auteur meer dan 20% krijgt van de geïnde rechten. Maar dat zal niet gebeuren, want de praktijk leert dat dergelijke contracten niet bestaan.

Ik zal het uit gemakzucht ook even voor u optellen. Stel: u bent een topauteur en schrijft de ene tophit na de andere. In het beste geval werkt u dan voor een van de grote vier (aangezien de collectieve inningen dan in het voordeel van uw uitgever werken). Sabam int 100€, verstuurd dit naar uw uitgever en u houdt er 20€ van over.

Welnu Vincent, uw taks gaat naar Sabam (en enkele kruimeltjes gaan naar nog enkele minder politiek actieve organisaties). Die verdelen dit zoals gewoonlijk. Van elke 100€ die u int in naam van de creativiteit van de auteur, komt er nog niet eens 20€ bij de bestemmeling. De overige 80€ en meer gaan naar uitgeverijen.

Ik denk niet dat je kan zeggen dat een taks waarbij meer dan 80% van de inning naar een derde partij gaat die met de taks op zich (creativiteit) niets te maken hebben, niet alleen onrechtvaardig is, maar zelfs schandalig.

Uw wil de taks evalueren? Onnodig. Het is duidelijk dat de taks haar doel voorbijschiet en juist datgene is waarvoor iedereen het aanziet: een degoutante heffing die de uitgevers zo graag willen. En u heeft dat mogelijk gemaakt. Proficiat. Als ik uw standpunten lees, die voor het overige best ok lijken, dunkt mij dat u hier uw eigen principes overboord gegooid heeft, of zelfs verloochend. Toon eens echt leiderschap en doe wat u moet doen als overheidsfunctionaris die elke burger dient te vertegenwoordigen…

Beste Vincent,

enkele bemerkingen bij jouw uitspraken:

[quote]Auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding[/quote]

Inderdaad. Maar de auvibel taks is geen vergoeding voor creatief werk. De spil van uw redenering is dat auteurs vergoed moeten worden, omdat ze “creatief” zijn en “ondernemen” als in een commerciële activiteit uitvoeren. Op zich klinkt dit niet onlogisch. Echter, auteursbescherming geldt tot zeventig jaar na de dood van de artiest. Is deze dan nog creatief? U bent slim genoeg om het antwoord daar op te weten. Uw redenering van het beschermen van creativiteit en ondernemerschap vervalt dus bij het overlijden van de auteur, en gezien soortgelijke creatieve markten (patenten op geneesmiddelen) enkel een 20-jaar durende bescherming hebben, zelfs een heel pak vroeger. Het auteursrecht zelf geeft met deze bescherming van 70 jaar na de dood aan, dat het niet om de creativiteit, noch ondernemerschap van de auteur draait, maar om de inkomsten van de houder van de rechten, lees: een van de vier grote platenmaatschappijen.

Daarmee zijn we dan ook op de echte grondreden voor deze taks aangekomen: EMI, Universal, Sony en Warner. Het zijn de grootste rechthebben van deze taks. Dit ontkennen zou een aanfluiting van de intelligentie van de burger zijn. Het is trouwens ook aan te tonen: in het contract om nieuwe muziekstukken uit te geven (bron: http://www.sabam.be) staat wel degelijk:

[quote]De auteur en de uitgever verklaren dat ze voor het beheer van hun auteursrechten bij een
collectieve beheersvereniging zijn aangesloten.
Met uitzondering van de grafische reproductie van het werk onder de vorm van partituren
en onder voorbehoud van een andersluidende bepaling in het contract van aansluiting en
fiduciaire afstand met de auteursvereniging, vallen de rechten voor het gebruik van het
werk volgens de in artikel 1 van dit contract bedoelde exploitatiewijzen rechtstreeks of
onrechtstreeks onder het collectief beheer van de auteursvereniging waarbij de auteur en/of
uitgever aangesloten zijn.
Voor die exploitatiewijzen is de auteursvereniging derhalve bevoegd om de door de
auteurswet vereiste toelating te verlenen en de er aan verbonden rechten te innen en uit te
keren.[/quote]

De inningsrechten komen dus automatisch bij het “collectief” beheer van sabam terecht. Collectief beheer is niets anders dan het verdelen van de totale pot, via de verdeelsleutel van sabam. Deze verdeelsleutel is, toevallig, bijna absoluut ten voordele van, wederom eerder genoemde vier platenmaatschappijen.

Deze platenmaatschappijen betalen dan de geïnde rechten door aan de auteurs, echter via een verdeelsleutel tussen auteur en uitgever vastgelegd. U kan mij verassen door een contract tussen EMI,Sony, Universal of Warner en auteur voor te leggen, waar de auteur meer dan 20% krijgt van de geïnde rechten. Maar dat zal niet gebeuren, want de praktijk leert dat dergelijke contracten niet bestaan.

Ik zal het uit gemakzucht ook even voor u optellen. Stel: u bent een topauteur en schrijft de ene tophit na de andere. In het beste geval werkt u dan voor een van de grote vier (aangezien de collectieve inningen dan in het voordeel van uw uitgever werken). Sabam int 100€, verstuurd dit naar uw uitgever en u houdt er 20€ van over.

Welnu Vincent, uw taks gaat naar Sabam (en enkele kruimeltjes gaan naar nog enkele minder politiek actieve organisaties). Die verdelen dit zoals gewoonlijk. Van elke 100€ die u int in naam van de creativiteit van de auteur, komt er nog niet eens 20€ bij de bestemmeling. De overige 80€ en meer gaan naar uitgeverijen.

Ik denk niet dat je kan zeggen dat een taks waarbij meer dan 80% van de inning naar een derde partij gaat die met de taks op zich (creativiteit) niets te maken hebben, niet alleen onrechtvaardig is, maar zelfs schandalig.

Uw wil de taks evalueren? Onnodig. Het is duidelijk dat de taks haar doel voorbijschiet en juist datgene is waarvoor iedereen het aanziet: een degoutante heffing die de uitgevers zo graag willen. En u heeft dat mogelijk gemaakt. Proficiat. Als ik uw standpunten lees, die voor het overige best ok lijken, dunkt mij dat u hier uw eigen principes overboord gegooid heeft, of zelfs verloochend. Toon eens echt leiderschap en doe wat u moet doen als overheidsfunctionaris die elke burger dient te vertegenwoordigen…

“HUMO: harde schijven worden ook gebruikt om zaken te bewaren die níét auteursrechtelijk beschermd zijn. U belast ons voor iets wat we zouden kunnen doen.

Van Quickenborne «Je zou kunnen zeggen: laten we geval per geval bekijken en de consument alleen laten betalen als hij daadwerkelijk iets kopieert. Maar hoe controleer je zoiets? Op dit moment is dat niet haalbaar.”
(bron: HUMO)

U bent geweldig beste Q
U verwart Minister van vereenvoudiging met Minister van simplistische oplossingen.
Als u Minister van verkeer was had u waarschijnlijk elke houder van een rijbewijs af en toe een boete gestuurd voor te hard rijden en voor dronkenschap achter het stuur, want geef nu toe, hoe controlleer je iedereen overal? Op dit moment is dat niet haalbaar.

“HUMO: harde schijven worden ook gebruikt om zaken te bewaren die níét auteursrechtelijk beschermd zijn. U belast ons voor iets wat we zouden kunnen doen.

Van Quickenborne «Je zou kunnen zeggen: laten we geval per geval bekijken en de consument alleen laten betalen als hij daadwerkelijk iets kopieert. Maar hoe controleer je zoiets? Op dit moment is dat niet haalbaar.”
(bron: HUMO)

U bent geweldig beste Q
U verwart Minister van vereenvoudiging met Minister van simplistische oplossingen.
Als u Minister van verkeer was had u waarschijnlijk elke houder van een rijbewijs af en toe een boete gestuurd voor te hard rijden en voor dronkenschap achter het stuur, want geef nu toe, hoe controlleer je iedereen overal? Op dit moment is dat niet haalbaar.

Wat ik mij het meeste afvraag is dit: waarom zijn de heffingen in Belgie totaal niet in verhouding met wat er in de ons omringende landen wordt gevraagd? Hoe kan het dat een pak DVD’s in NL, Duitsland etc maar 1 vierde tot 1 vijfde kost van wat hier de prijs is?
Hoe is het mogelijk dat men voor een lege CD/DVD meer (zelfs een paar 100%!!!) aan taksen moet betalen dan wat het product zelf kost? België is echt een buitenbeentje in Europa. Waar webwinkels van de verschillende landen hun media in elk land willen leveren buiten Belgie, wegens deze extra heffingen. Deze regeling is totaal buiten proportie!!!
Mijn concrete vraag is dus: zal U de heffingen afstellen op wat in de andere Europese landen als redelijk wordt bevonden?

Wat ik mij het meeste afvraag is dit: waarom zijn de heffingen in Belgie totaal niet in verhouding met wat er in de ons omringende landen wordt gevraagd? Hoe kan het dat een pak DVD’s in NL, Duitsland etc maar 1 vierde tot 1 vijfde kost van wat hier de prijs is?
Hoe is het mogelijk dat men voor een lege CD/DVD meer (zelfs een paar 100%!!!) aan taksen moet betalen dan wat het product zelf kost? België is echt een buitenbeentje in Europa. Waar webwinkels van de verschillende landen hun media in elk land willen leveren buiten Belgie, wegens deze extra heffingen. Deze regeling is totaal buiten proportie!!!
Mijn concrete vraag is dus: zal U de heffingen afstellen op wat in de andere Europese landen als redelijk wordt bevonden?

Auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding: dat is het uitgangspunt van de door de bloggers gecontesteerde Auvibel-heffing.

Dat is wel een heel erg vereenvoudigde versie van waar auvibel om draait. Dat is eerder de verantwoording voor het auteursrecht dan voor auvibel. En iets zegt mij dat deze zin eerder bedoeld is om te suggereren dat de bloggers tegen een vergoeding voor auteurs zouden zijn, dan iets anders. Maar dat is natuurlijk geen waar, want de bloggers zijn tegen onzinnige vergoedingen voor auteurs en voor een correcte vergoeding, niet tegen een vergoeding an sich.

Om aan te tonen waarom een dergelijke versimpeling totaal ongepast is, laat ik ook eens een taks invoeren met dezelfde idee: een vergoeding voor creatieve ondernemers, voor verloren gegane inkomsten. Laten we een nieuwe taks heffen op het luisteren naar muziek in je hoofd. Je weet wel, je hebt naar de radio geluisterd en nadien zit het liedje een hele dag in je hoofd, waardoor je de CD niet meer moet kopen, want je hoort het nummer zo al. Daar lijden auteurs veel verlies aan, wat natuurlijk niet kan, want auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding. Dus laten we gewoon iedereen jaarlijks een aanslagbrief sturen van zo’n vijftig euro. Doven ook, want misschien hebben ze ooit nog wel kunnen horen, en het is anders te moeilijk om na te gaan wie wel en wie niet muziek in zijn hoofd hoort. Als er iemand kritiek op die taks uit, wel, dan zeggen we dat die persoon kritiek uit op een systeem dat wel als uitgangspunt het vergoeden van creatieve ondernemers heeft, en wie kan daar nu op tegen zijn?

Auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding: dat is het uitgangspunt van de door de bloggers gecontesteerde Auvibel-heffing.

Dat is wel een heel erg vereenvoudigde versie van waar auvibel om draait. Dat is eerder de verantwoording voor het auteursrecht dan voor auvibel. En iets zegt mij dat deze zin eerder bedoeld is om te suggereren dat de bloggers tegen een vergoeding voor auteurs zouden zijn, dan iets anders. Maar dat is natuurlijk geen waar, want de bloggers zijn tegen onzinnige vergoedingen voor auteurs en voor een correcte vergoeding, niet tegen een vergoeding an sich.

Om aan te tonen waarom een dergelijke versimpeling totaal ongepast is, laat ik ook eens een taks invoeren met dezelfde idee: een vergoeding voor creatieve ondernemers, voor verloren gegane inkomsten. Laten we een nieuwe taks heffen op het luisteren naar muziek in je hoofd. Je weet wel, je hebt naar de radio geluisterd en nadien zit het liedje een hele dag in je hoofd, waardoor je de CD niet meer moet kopen, want je hoort het nummer zo al. Daar lijden auteurs veel verlies aan, wat natuurlijk niet kan, want auteurs zijn creatieve ondernemers die recht hebben op een vergoeding. Dus laten we gewoon iedereen jaarlijks een aanslagbrief sturen van zo’n vijftig euro. Doven ook, want misschien hebben ze ooit nog wel kunnen horen, en het is anders te moeilijk om na te gaan wie wel en wie niet muziek in zijn hoofd hoort. Als er iemand kritiek op die taks uit, wel, dan zeggen we dat die persoon kritiek uit op een systeem dat wel als uitgangspunt het vergoeden van creatieve ondernemers heeft, en wie kan daar nu op tegen zijn?

Ik heb net het artikel in HUMO omtrent auvibel gelezen, waar oa een artikel met u, mijnheer de minister, instaat, en ik ben verbijsterd. Voornamelijk dan over het volgende stuk:

«Elke kopie die je maakt komt in principe overeen met één origineel exemplaar dat je minder koopt – zo simpel is het. En dat is niet eens mijn redenering: Europa heeft dat beslist dat artiesten vergoed moet worden voor thuiskopieën. In tweeëntwintig van de zevenentwintig lidstaten bestaat die vergoeding trouwens al.

Elk weldenkend mens gaat deze redenering complete flauwekul vinden. Niemand, maar dan ook niemand, zou ooit overwegen om een CD nogmaals aan te schaffen om hem bijvoorbeeld in de wagen af te spelen. Er is dus helemaal geen sprake van een verkoopsverlies. Bijgevolg is dit een complete drogreden, die enkel door lobbyisten wordt aangehangen, maar blijkbaar dus ook door sommige ministers. U kan zich verbergen achter Europa, maar het feit dat u deze heffing toch maar verhoogt, en niet op Europees vlak de problemen aankaart en standvastig ze op nul laat staan — zoals men in Nederland bv. doet — toont aan dat u deze gedachte dus wel degelijk volgt. En voor u nog eens claimt dat men in Nederland de thuiskopie volledig illegaal ging maken: men heeft enkel voorgesteld om het downloaden illegaal te maken, als er genoeg digitale distributiemechanismen op de markt zijn, niet de volledige thuiskopie.

»Mag ik een vergelijking maken? Als ik de Humo kopieer en die zelfgemaakte exemplaren aan iedereen uitdeel, dan zal je zeggen: dat blad moet beschermd worden! En daarom betaal je in dit land een heffing op kopieertoestellen.»

Dit stuk is het frappantst, en mijn verbazing was dan ook enorm groot toen ik dit las. U geeft hier aan dat u zelf helemaal niet snapt wat een thuiskopie is. Het voorbeeld dat u aanhaalt heeft niks te zien met de thuiskopie, maar is een voorbeeld van reproductie die niet door de wet wordt toegestaan zonder toestemming van de auteur, aangezien de kopie niet bestemd is voor de familiale kring. U verdedigt vurig de auvibel-taks, maar snapt ze wel zelf niet: frappant, zoals ik al zei.

Ik heb net het artikel in HUMO omtrent auvibel gelezen, waar oa een artikel met u, mijnheer de minister, instaat, en ik ben verbijsterd. Voornamelijk dan over het volgende stuk:

«Elke kopie die je maakt komt in principe overeen met één origineel exemplaar dat je minder koopt – zo simpel is het. En dat is niet eens mijn redenering: Europa heeft dat beslist dat artiesten vergoed moet worden voor thuiskopieën. In tweeëntwintig van de zevenentwintig lidstaten bestaat die vergoeding trouwens al.

Elk weldenkend mens gaat deze redenering complete flauwekul vinden. Niemand, maar dan ook niemand, zou ooit overwegen om een CD nogmaals aan te schaffen om hem bijvoorbeeld in de wagen af te spelen. Er is dus helemaal geen sprake van een verkoopsverlies. Bijgevolg is dit een complete drogreden, die enkel door lobbyisten wordt aangehangen, maar blijkbaar dus ook door sommige ministers. U kan zich verbergen achter Europa, maar het feit dat u deze heffing toch maar verhoogt, en niet op Europees vlak de problemen aankaart en standvastig ze op nul laat staan — zoals men in Nederland bv. doet — toont aan dat u deze gedachte dus wel degelijk volgt. En voor u nog eens claimt dat men in Nederland de thuiskopie volledig illegaal ging maken: men heeft enkel voorgesteld om het downloaden illegaal te maken, als er genoeg digitale distributiemechanismen op de markt zijn, niet de volledige thuiskopie.

»Mag ik een vergelijking maken? Als ik de Humo kopieer en die zelfgemaakte exemplaren aan iedereen uitdeel, dan zal je zeggen: dat blad moet beschermd worden! En daarom betaal je in dit land een heffing op kopieertoestellen.»

Dit stuk is het frappantst, en mijn verbazing was dan ook enorm groot toen ik dit las. U geeft hier aan dat u zelf helemaal niet snapt wat een thuiskopie is. Het voorbeeld dat u aanhaalt heeft niks te zien met de thuiskopie, maar is een voorbeeld van reproductie die niet door de wet wordt toegestaan zonder toestemming van de auteur, aangezien de kopie niet bestemd is voor de familiale kring. U verdedigt vurig de auvibel-taks, maar snapt ze wel zelf niet: frappant, zoals ik al zei.

Het grote probleem van de Auvibel-wetgeving (niet enkel de huidige uitbreiding), is dat de wetgever veronderstelt dat *elke* auteur van al zijn rechten wil gebruik maken, en dan in het bijzonder van het recht op een vergoeding voor kopieën.

Echter, de _meeste_ auteurs maken hier bewust géén gebruik van. Je hebt de groeiende groep van auteurs die hun creatie vrijgeven onder een copyleft-licentie, je hebt bedrijven die hun creaties (bv. facturen, documenten) uitwisselen met partners/leveranciers/klanten zonder daarvoor steeds een vergoeding te willen, en je hebt de gewone mensen thuis die digitale foto’s e.d. uitwisselen met familie en vrienden en daar — ik ken toch niemand die dat doet — geen vergoeding voor vragen.

Deze grote groep auteurs wil géén vergoeding, maar consumenten en bedrijven moeten toch de Auvibel-vergoeding betalen bij het kopiëren van hun werk.

Dit creëert 2 perverse effecten:
1) Auteurs die geen vergoeding wensen subsidiëren de oude sector.
2) Het businessmodel van copyleft-auteurs die geld willen verdienen met hun creatie houdt meestal in dat de creatie zoveel mogelijk wordt verspreid om achteraf geld te verdienen met diensten/advertenties/andere producten. De Auvibel-vergoeding maakt de distributie van deze creaties duurder waardoor deze auteurs achteraf minder geld kunnen verdienen. De Auvibel-vergoeding werkt m.a.w. marktverstorend.

Conclusie:
1) Auteursrechten != auteursplichten
2) In haar huidige vorm is de Auvibel-vergoeding een barrière voor “copyleftauteurs” om op gelijke voet een eerlijke concurrentiestrijd aan te kunnen gaan met de gevestigde auteurs.

Doel:
De Auvibel-wetgeving moet ofwel zo aangepast worden dat eindgebruikers van auteursrechtelijk beschermde werken op een *zéééér* eenvoudige manier ontheven kunnen worden van de Auvibel-vergoeding als zij een kopie maken van een werk waarbij de auteur bewust geen gebruik maakt van zijn of haar recht op een kopieervergoeding, ofwel met de vergoeding geïnd worden aan de bron op initiatief van de auteur. Immers, als de auteur bewust geen beroep dat op dit recht (géén plicht) en de vergoeding wordt toch aangerekend (wat nu helaas zo is), dan gaat dit in tegen de wensen van deze auteur. De Auvibel-wetgeving gaat dan in tegen de wensen van de auteur. De Auvibel-wetgeving schiet op die manier haar doel voorbij om alle auteurs te helpen. Alle auteurs zijn gelijk, maar sommige auteurs zijn gelijker?

Omdat gij blijkbaar graag gekieteld wordt: de kiesgerechtigde auteurs aangesloten bij organisaties als Sabam en Reprobel, zijn slechts een fractie van de kiesgerechtigde auteurs die thuis foto’s en films maken en verspreiden onder familie en vrienden. En dan zijn er nog de auteurs in het bedrijfsleven die volop kopieën maken van verkoopcijfers, facturen, analyses, databanken met klantengegevens,…

Het grote probleem van de Auvibel-wetgeving (niet enkel de huidige uitbreiding), is dat de wetgever veronderstelt dat *elke* auteur van al zijn rechten wil gebruik maken, en dan in het bijzonder van het recht op een vergoeding voor kopieën.

Echter, de _meeste_ auteurs maken hier bewust géén gebruik van. Je hebt de groeiende groep van auteurs die hun creatie vrijgeven onder een copyleft-licentie, je hebt bedrijven die hun creaties (bv. facturen, documenten) uitwisselen met partners/leveranciers/klanten zonder daarvoor steeds een vergoeding te willen, en je hebt de gewone mensen thuis die digitale foto’s e.d. uitwisselen met familie en vrienden en daar — ik ken toch niemand die dat doet — geen vergoeding voor vragen.

Deze grote groep auteurs wil géén vergoeding, maar consumenten en bedrijven moeten toch de Auvibel-vergoeding betalen bij het kopiëren van hun werk.

Dit creëert 2 perverse effecten:
1) Auteurs die geen vergoeding wensen subsidiëren de oude sector.
2) Het businessmodel van copyleft-auteurs die geld willen verdienen met hun creatie houdt meestal in dat de creatie zoveel mogelijk wordt verspreid om achteraf geld te verdienen met diensten/advertenties/andere producten. De Auvibel-vergoeding maakt de distributie van deze creaties duurder waardoor deze auteurs achteraf minder geld kunnen verdienen. De Auvibel-vergoeding werkt m.a.w. marktverstorend.

Conclusie:
1) Auteursrechten != auteursplichten
2) In haar huidige vorm is de Auvibel-vergoeding een barrière voor “copyleftauteurs” om op gelijke voet een eerlijke concurrentiestrijd aan te kunnen gaan met de gevestigde auteurs.

Doel:
De Auvibel-wetgeving moet ofwel zo aangepast worden dat eindgebruikers van auteursrechtelijk beschermde werken op een *zéééér* eenvoudige manier ontheven kunnen worden van de Auvibel-vergoeding als zij een kopie maken van een werk waarbij de auteur bewust geen gebruik maakt van zijn of haar recht op een kopieervergoeding, ofwel met de vergoeding geïnd worden aan de bron op initiatief van de auteur. Immers, als de auteur bewust geen beroep dat op dit recht (géén plicht) en de vergoeding wordt toch aangerekend (wat nu helaas zo is), dan gaat dit in tegen de wensen van deze auteur. De Auvibel-wetgeving gaat dan in tegen de wensen van de auteur. De Auvibel-wetgeving schiet op die manier haar doel voorbij om alle auteurs te helpen. Alle auteurs zijn gelijk, maar sommige auteurs zijn gelijker?

Omdat gij blijkbaar graag gekieteld wordt: de kiesgerechtigde auteurs aangesloten bij organisaties als Sabam en Reprobel, zijn slechts een fractie van de kiesgerechtigde auteurs die thuis foto’s en films maken en verspreiden onder familie en vrienden. En dan zijn er nog de auteurs in het bedrijfsleven die volop kopieën maken van verkoopcijfers, facturen, analyses, databanken met klantengegevens,…

Ik lees altijd maar over muziek maar ik vraag mij eigenlijk af of en hoe deze vergoeding wordt verdeeld onder producenten van films.

De meeste DVDs bevatten een kopieerbeveiliging (CSS) waardoor deze niet te kopieren zijn. Bv. op die harddisk based mediaplayers die tegenwoordig populair zijn. Deze spelers vallen nu dus ook onder deze heffing. De beveiliging valt natuurlijk te omzeilen met “grijze” tools beschikbaar op het internet maar zulke tools zullen nooit geleverd worden door fabrikanten van mediaplayers, software of andere hardware. Fabrikanten die dit toch proberen worden aangeklaagd (bv Real Software)

Doen deze DVD fabrikanten dan afstand van hun recht op het krijgen van deze thuiskopie vergoeding? Indien niet, waarom worden zij dan niet verplicht deze kopieerbeveiliging op DVDs weg te laten. Anders moeten wij dus betalen voor iets dat niet eens mogelijk is op een legale manier.

Hetzelfde geld voor BluRay.

Ik lees altijd maar over muziek maar ik vraag mij eigenlijk af of en hoe deze vergoeding wordt verdeeld onder producenten van films.

De meeste DVDs bevatten een kopieerbeveiliging (CSS) waardoor deze niet te kopieren zijn. Bv. op die harddisk based mediaplayers die tegenwoordig populair zijn. Deze spelers vallen nu dus ook onder deze heffing. De beveiliging valt natuurlijk te omzeilen met “grijze” tools beschikbaar op het internet maar zulke tools zullen nooit geleverd worden door fabrikanten van mediaplayers, software of andere hardware. Fabrikanten die dit toch proberen worden aangeklaagd (bv Real Software)

Doen deze DVD fabrikanten dan afstand van hun recht op het krijgen van deze thuiskopie vergoeding? Indien niet, waarom worden zij dan niet verplicht deze kopieerbeveiliging op DVDs weg te laten. Anders moeten wij dus betalen voor iets dat niet eens mogelijk is op een legale manier.

Hetzelfde geld voor BluRay.

in verband met het verbod op roken, door de beslissing van ivoren toren bewoners en zatlappen van de ps, die als parasieten op de kosten van ons allen leven met gigantische wedden. mag mijn dochter de boeken neerleggen, zij hielt een jaar met succes een eigen zaak open, namelijk een eetkafee, ging naar de koks school haalde met glans haar diploma,en mag nu haar deuren sluiten door het rook verbod,een nutteloze wet gestemd waarschijnlijk uit verveling, en aan gebrek om de echte problemen aan te pakken bv de misdaad. roken he, bende nietsnutten doen ze meer dan ooit tevoren. het is om te kotsen op de politiek.

in verband met het verbod op roken, door de beslissing van ivoren toren bewoners en zatlappen van de ps, die als parasieten op de kosten van ons allen leven met gigantische wedden. mag mijn dochter de boeken neerleggen, zij hielt een jaar met succes een eigen zaak open, namelijk een eetkafee, ging naar de koks school haalde met glans haar diploma,en mag nu haar deuren sluiten door het rook verbod,een nutteloze wet gestemd waarschijnlijk uit verveling, en aan gebrek om de echte problemen aan te pakken bv de misdaad. roken he, bende nietsnutten doen ze meer dan ooit tevoren. het is om te kotsen op de politiek.

Ik geef het op. Na 2 mails en een blogreactie ben ik erg teleurgesteld, geen reactie.

Pieter

Ik geef het op. Na 2 mails en een blogreactie ben ik erg teleurgesteld, geen reactie.

Pieter

Ik ben een petitie gestart:

http://www.petitiononline.com/copytax/petition.html

Pieter

Ik ben een petitie gestart:

http://www.petitiononline.com/copytax/petition.html

Pieter

Beste heer Van Quickenborne,

waar kan ik een uitgebreide tekst vinden waarin, geheel volgens de feiten, uw plan omtrent de auvibeltaks uit de doeken wordt gedaan? Een tekst waarin staat op welke manier die heffingen uiteindelijk zullen verdeeld worden onder de rechthebbenden?
Ik vrees nl. als kleine artiest dat we ook hier, net zoals bij SABAM, te maken hebben met een TOTAAL NIET TRANSPARANT systeem waar alweer hoofdzakelijk de groten én de staatskas beter van worden en niet de kleine artiest.

Beste heer Van Quickenborne,

waar kan ik een uitgebreide tekst vinden waarin, geheel volgens de feiten, uw plan omtrent de auvibeltaks uit de doeken wordt gedaan? Een tekst waarin staat op welke manier die heffingen uiteindelijk zullen verdeeld worden onder de rechthebbenden?
Ik vrees nl. als kleine artiest dat we ook hier, net zoals bij SABAM, te maken hebben met een TOTAAL NIET TRANSPARANT systeem waar alweer hoofdzakelijk de groten én de staatskas beter van worden en niet de kleine artiest.

Beste Vincent,
Mijn echtgenote heeft een kleine winkelzaak zonder personeel.
Voor haar is haar winkel haar dagelijkse “de werkvloer”, speelt er dagelijks de radio, dus ook als er klanten aanwezig zijn.
Moet zij nu nog Sabam betalen en billijke vergoeding of niet ?
Graag uw reactie.
vr.gr.
Jaak