Een toekomst voor alle creatieve ondernemers

Zorgen dat 90% van de gezinnen aangesloten zijn op breedband tegen 2015. De doorbraak van mobiel internet in België verwezenlijken tegen lagere prijzen. De komst van een vierde mobiele operator. De mededingingsautoriteiten versterken. Onze kinderen vanaf 6 jaar voorbereiden op de digitale maatschappij met de computer als lesinstrument. Zorgen dat kleine ondernemingen competitief blijven door gebruik van ICT. De elektronische factuur promoten en zo een besparingspotentieel van 3,5 miljard euro per jaar verwezenlijken. De capaciteit van ons netwerk verhogen door supersnel internet (“Fiber-to-the-Home”) aansluitingen te voorzien bij elke nieuwbouw.

Dit is slechts een greep uit de doelstellingen en projecten die zijn opgenomen in het Digitaal Plan 2010-2015. Dat Plan is opgesteld in overleg met Agoria en werd in september 2009 mee ondertekend door de captains of industry actief in de ICT sector in ons land. Het is intussen volop in uitvoering. Het is een ambitieus plan, met haalbare doelstellingen. Een plan dat rekening houdt met het feit dat ICT en nieuwe media doorheen de hele maatschappij een niet te onderschatten impact hebben. En dat we moeten zorgen dat iedereen mee kan op die informatiesnelweg. Burgers opdat er zich geen nieuwe sociale kloof zou ontwikkelen.
Ondernemingen opdat ze concurrentieel zouden blijven.

Dit Belgisch Digitaal Plan zal model staan voor de ontwikkeling van een Europese toekomstvisie tijdens het Belgisch Voorzitterschap van de EU. Ik was dan ook verrast door de titel van de opiniebijdrage in deze krant van eergisteren onder de titel “Auvibeltaks symptomatisch voor ontbreken toekomstvisie”. Die bijdrage was geschreven door een groep internetondernemers, die ik individueel stuk voor stuk bewonder, maar die hier kort door de bocht zijn gegaan.

Het is juist: wat betreft de Auvibelheffing en auteursrechten in een digitale maatschappij zit ik niet op hun lijn. In mijn toekomstvisie is er namelijk nog steeds plaats voor creatieve ondernemers (journalisten, muzikanten, fotografen, kunstenaars) die originele content creëren en die daarvoor passend vergoed worden. Uiteraard kent het internet geen grenzen. En natuurlijk zorgt het internet voor nieuwe manieren van creatie van origineel werk, die meer gebaseerd zijn op vrijwillige collaboratie en uitwisseling van ervaringen (Wikipedia, Bloggerscommunity, Creative Commons-licenties, …). Ik ben niet blind voor die evolutie: ik ben zelf een blogger, mijn facebook-account zit al een tijd aan zijn limiet, ik doe beroep op de “wisdom of the crowds” bij het boeken van een reis, ik ben een twitter-adept, en ik kan niet zonder mobiel internet.

Maar, ik kom ook op voor creatieve ondernemers die dat niet vrijblijvend willen doen en daar hun brood mee willen verdienen. Zo geloof ik niet dat de nieuwe media (blogs) de traditionele media zullen vervangen. Kwalitatieve nieuwsgaring veronderstelt een goede wisselwerking tussen betaalde professionals enerzijds en de burgermedia anderzijds. Beroepsjournalisten moeten ook in de toekomst nog kunnen betaald worden, ook al wordt hun werk op het grenzenloze internet verspreid. Beroepsfotografen moeten hun auteursrecht ook in een digitale maatschappij kunnen beschermen, als ze dat willen. Muzikanten en producenten moeten een vergoeding krijgen indien hun muziek wordt gekopieerd.

Ja, innovatie komt voort uit “disruptieve modellen”, maar dit betekent niet dat vanaf nu alle business modellen uitgesloten zijn waarbij auteursrechten gerespecteerd blijven. Zo ontwikkelt zich 10 jaar nadat Napster het einde van de muziekindustrie voorspelde (ook zo’n “disruptief model”), eindelijk een commercieel model dat aangepast is aan de technologische evolutie en waarbij artiesten en componisten toch vergoed worden voor hun werk.

Ja, er moet nagedacht worden over een andere manier van vergoeden. Ik ben bereid dat debat aan te gaan en ik neem de uitgestoken hand van de internet-entrepreneurs dus graag aan. Nadenken over nieuwe modellen mag echter geen excuus zijn om intussen niets te doen aan het probleem van de creatieve ondernemers, wiens inkomsten uit auteursrechten de laatste jaren fors zijn gedaald.


  • http://lvb.net/ Luc Van Braekel

    Een ‘creatieve ondernemer’ (waarmee de minister een artiest of een journalist bedoelt) die zijn inkomsten hoofdzakelijk verkrijgt via een door de staat mogelijk gemaakt heffings- en verdelingsmechanisme (wat Auvibel in essentie is), doet mij eerder aan een uitkeringstrekker denken.

    De Auvibeltaks heeft bovendien het nadeel dat de opbrengst volledig losgekoppeld is van de werkelijke consumptie van auteursrechterlijk beschermde werken. Ondernemerschap houdt in dat er inkomsten verdiend worden door met een aanbod in te spelen op een vraag. Dat is het spel van de vrije markt. Door de Auvibeltaks krijgen artiesten een pot inkomsten op basis van het marktspel in een totaal andere sector, die van de dragers. Dat noem ik geen ondernemerschap meer.

    Als schoorsteenvegers betaald zouden worden met een belasting op zonneboilers, dan zou ik die schoorsteenvegers geen ‘ondernemers’ meer noemen.

  • http://lvb.net Luc Van Braekel

    Een ‘creatieve ondernemer’ (waarmee de minister een artiest of een journalist bedoelt) die zijn inkomsten hoofdzakelijk verkrijgt via een door de staat mogelijk gemaakt heffings- en verdelingsmechanisme (wat Auvibel in essentie is), doet mij eerder aan een uitkeringstrekker denken.

    De Auvibeltaks heeft bovendien het nadeel dat de opbrengst volledig losgekoppeld is van de werkelijke consumptie van auteursrechterlijk beschermde werken. Ondernemerschap houdt in dat er inkomsten verdiend worden door met een aanbod in te spelen op een vraag. Dat is het spel van de vrije markt. Door de Auvibeltaks krijgen artiesten een pot inkomsten op basis van het marktspel in een totaal andere sector, die van de dragers. Dat noem ik geen ondernemerschap meer.

    Als schoorsteenvegers betaald zouden worden met een belasting op zonneboilers, dan zou ik die schoorsteenvegers geen ‘ondernemers’ meer noemen.

  • http://coccinella.im/ sander

    “In mijn toekomstvisie is er namelijk nog steeds plaats voor creatieve ondernemers (journalisten, muzikanten, fotografen, kunstenaars) die originele content creëren en die daarvoor passend vergoed worden.”

    Ik sluit mij aan bij deze stelling aan maar ik zie eigenlijk niet hoe deze visie verschilt van die van de auteurs van het opiniestuk in De Tijd waarop u reageerde. Zowel het oude businessmodel als het nieuwe businessmodel moeten naast elkaar kunnen blijven bestaan. Maar het ene model mag het andere niet hinderen. En daar schiet de wetgever te kort…

    “Muzikanten en producenten moeten een vergoeding krijgen indien hun muziek wordt gekopieerd.”

    Het punt is dat niet élke auteur wil gebruik maken van al zijn of haar auteursrechten. Het zijn *rechten* en géén *plichten*. Het probleem van de wetgever is dat hij “vergeet” dat sommige auteurs bewust afstand doen van bepaalde auteursrechten. Een voorbeeldje. De strategie die veel open-sourcebedrijven volgen is dat men via een licentie afstand doet van enkele (niet alle!) auteursrechten op het creatieve werk. De bedoeling hiervan is om o.a. de distributie van het creatieve werk te bevorderen zodat men meer klanten kan winnen die achteraf betalen voor support. Deze auteurs zijn niet gebaat bij een heffing die de distributiekanalen duurder maakt, integendeel. De Auvibel-heffing vervalst zo de concurrentie voor deze groep innovatieve auteurs die op een andere manier geld verdienen met hun creatieve werk.

    Ik ben niet per se voorstander om het Auvibel-systeem af te schaffen (al is het ook een oplossing). Een eerlijke oplossing is, voor mij als auteur, dat auteurs de heffing *mogen* innen tijdens de distributie van hun creatieve werk. Een heffing die de optimale distributie van de creaties van een bepaalde groep auteurs belemmert (Auvibel-heffing) of de promotie belemmert (zie idee van Frankrijk om een “Google taks” te innen) is geen eerlijke wet. Auteursrechten != auteursplichten.

    Bij deze de gevraagde feedback; nu is het uw beurt :-)

  • http://coccinella.im/ sander

    “In mijn toekomstvisie is er namelijk nog steeds plaats voor creatieve ondernemers (journalisten, muzikanten, fotografen, kunstenaars) die originele content creëren en die daarvoor passend vergoed worden.”

    Ik sluit mij aan bij deze stelling aan maar ik zie eigenlijk niet hoe deze visie verschilt van die van de auteurs van het opiniestuk in De Tijd waarop u reageerde. Zowel het oude businessmodel als het nieuwe businessmodel moeten naast elkaar kunnen blijven bestaan. Maar het ene model mag het andere niet hinderen. En daar schiet de wetgever te kort…

    “Muzikanten en producenten moeten een vergoeding krijgen indien hun muziek wordt gekopieerd.”

    Het punt is dat niet élke auteur wil gebruik maken van al zijn of haar auteursrechten. Het zijn *rechten* en géén *plichten*. Het probleem van de wetgever is dat hij “vergeet” dat sommige auteurs bewust afstand doen van bepaalde auteursrechten. Een voorbeeldje. De strategie die veel open-sourcebedrijven volgen is dat men via een licentie afstand doet van enkele (niet alle!) auteursrechten op het creatieve werk. De bedoeling hiervan is om o.a. de distributie van het creatieve werk te bevorderen zodat men meer klanten kan winnen die achteraf betalen voor support. Deze auteurs zijn niet gebaat bij een heffing die de distributiekanalen duurder maakt, integendeel. De Auvibel-heffing vervalst zo de concurrentie voor deze groep innovatieve auteurs die op een andere manier geld verdienen met hun creatieve werk.

    Ik ben niet per se voorstander om het Auvibel-systeem af te schaffen (al is het ook een oplossing). Een eerlijke oplossing is, voor mij als auteur, dat auteurs de heffing *mogen* innen tijdens de distributie van hun creatieve werk. Een heffing die de optimale distributie van de creaties van een bepaalde groep auteurs belemmert (Auvibel-heffing) of de promotie belemmert (zie idee van Frankrijk om een “Google taks” te innen) is geen eerlijke wet. Auteursrechten != auteursplichten.

    Bij deze de gevraagde feedback; nu is het uw beurt :-)

  • Matthias

    Misschien nog iets voor dat plan: Een deftige mogelijkheid waarbij professioneel gebruikers onterecht aangerekende Auvibel op harde schijven kunnen terugvorderen. Alsook continue vernieuwing van de auvibel op harde schijven (ze worden continu groter, de auvibel hoort niet met de capaciteit mee omhoog te gaan!)
    En iets tegen de dataquota van de Belgische ISPs.

  • Matthias

    Misschien nog iets voor dat plan: Een deftige mogelijkheid waarbij professioneel gebruikers onterecht aangerekende Auvibel op harde schijven kunnen terugvorderen. Alsook continue vernieuwing van de auvibel op harde schijven (ze worden continu groter, de auvibel hoort niet met de capaciteit mee omhoog te gaan!)
    En iets tegen de dataquota van de Belgische ISPs.

  • HisMajestyTheKing

    Over het gedrocht Auvibel ga ik me niet uitspreken, er zijn hier al genoeg reakties waarbij ik me kan aansluiten.

    Wat betreft “communicatie” zou ik graag een paar veranderingen zien.

    Prijzen moeten naar beneden, op het niveau van onze buurlanden. Dat een kalf als Didier Bellens zegt dat de prijzen in België gerust hoger mogen zijn dan elders omdat we een goed loon hebben, geeft aan dat we niet betalen voor wat we krijgen maar voor wat we kúnnen betalen.

    Datalimieten moeten weg. België is een van de weinige landen waar er nog limieten zijn en ze zijn dan nog eens belachelijk laag bij de grote operatoren. ik ben momenteel in discussie met ene Heidi van Telenet en ze beweert dat bij het afschaffen van de datalimieten “het internet niet meer gaat werken”. Zonder haar gezien te hebben weet ik al dat ze blond is ;-) De meeste mensen zullen met hun gewoon surf en downloadgedrag wel niet aan hun limiet geraken maar als je HD content over internet wil zien, zal je snel over je limiet van 20 – 30 GB zitten. Voor de eigen produkten van Telenet en Belgacom geen probleem, wel voor potentiële nieuwe spelers die zuiver over internet hun produkten willen aanbieden.

    Infrastruktuur zou moeten worden ondergebracht in aparte firma’s die los staan van de ISP’s. Momenteel hebben Telenet en Belgacom het leeuwendeel van de infrastruktuur én zijn ze ISP. Geen wonder dat ik bij Belgacom 12 Mb kan krijgen maar bij dxadsl – dat van het Belgacom netwerk gebruik maakt – amper 5 Mb haal. Toen ik bij Belgacom zat, was mijn connectie een 800 m dichter bij de DSLAM dan nu. Vreemd toch he?

    Wat gerust ook eens mag gebeuren is de verkoop van alle belangen in Belgacom en Telenet door de verschillende overheden die ons land rijk is.

    Om toch terug te komen op auteursrechten – ik kan het niet laten – wat hebben dalende inkomsten uit auteursrechten te maken met het internet?

    En wat is de positie van België t.o.v. ACTA waar in de VS zoveel over te doen is?

  • HisMajestyTheKing

    Over het gedrocht Auvibel ga ik me niet uitspreken, er zijn hier al genoeg reakties waarbij ik me kan aansluiten.

    Wat betreft “communicatie” zou ik graag een paar veranderingen zien.

    Prijzen moeten naar beneden, op het niveau van onze buurlanden. Dat een kalf als Didier Bellens zegt dat de prijzen in België gerust hoger mogen zijn dan elders omdat we een goed loon hebben, geeft aan dat we niet betalen voor wat we krijgen maar voor wat we kúnnen betalen.

    Datalimieten moeten weg. België is een van de weinige landen waar er nog limieten zijn en ze zijn dan nog eens belachelijk laag bij de grote operatoren. ik ben momenteel in discussie met ene Heidi van Telenet en ze beweert dat bij het afschaffen van de datalimieten “het internet niet meer gaat werken”. Zonder haar gezien te hebben weet ik al dat ze blond is ;-) De meeste mensen zullen met hun gewoon surf en downloadgedrag wel niet aan hun limiet geraken maar als je HD content over internet wil zien, zal je snel over je limiet van 20 – 30 GB zitten. Voor de eigen produkten van Telenet en Belgacom geen probleem, wel voor potentiële nieuwe spelers die zuiver over internet hun produkten willen aanbieden.

    Infrastruktuur zou moeten worden ondergebracht in aparte firma’s die los staan van de ISP’s. Momenteel hebben Telenet en Belgacom het leeuwendeel van de infrastruktuur én zijn ze ISP. Geen wonder dat ik bij Belgacom 12 Mb kan krijgen maar bij dxadsl – dat van het Belgacom netwerk gebruik maakt – amper 5 Mb haal. Toen ik bij Belgacom zat, was mijn connectie een 800 m dichter bij de DSLAM dan nu. Vreemd toch he?

    Wat gerust ook eens mag gebeuren is de verkoop van alle belangen in Belgacom en Telenet door de verschillende overheden die ons land rijk is.

    Om toch terug te komen op auteursrechten – ik kan het niet laten – wat hebben dalende inkomsten uit auteursrechten te maken met het internet?

    En wat is de positie van België t.o.v. ACTA waar in de VS zoveel over te doen is?

  • http://qplqyer.wordpress.com/ QplQyer

    “Het is juist: wat betreft de Auvibelheffing en auteursrechten in een digitale maatschappij zit ik niet op hun lijn. In mijn toekomstvisie is er namelijk nog steeds plaats voor creatieve ondernemers (journalisten, muzikanten, fotografen, kunstenaars) die originele content creëren en die daarvoor passend vergoed worden.”

    Weer een staaltje verdraaien van woorden waar uw Auvibel-blogposts vol van lijken te staan. Niemand van de schrijvers van het betreffende opiniestuk heeft ooit beweerd dat auteurs niet passend vergoed zouden mogen worden. Hoe die vergoeding tot stand komt, daar gaat de discussie nu net over, maar dat negeert u door telkenmale opnieuw af te komen met de stelling dat wie tegen auvibel zou zijn, direct dus tegen een vergoeding voor auteurs zou zijn. De discussie gaat net over wat een gepaste vergoeding voor auteurs is en waar die vandaan moet komen. Dat houdt bv. ook het bepalen van waarvoor een auteur redelijkerwijs een vergoeding mag vragen in (privekopie? muziek op de werkvloer?) — dingen die zeker niet altijd enkel in het voordeel van de auteur moeten worden beslist, want een “passende” vergoeding houdt in dat de rechten van de maatschappij – en dus de consument – evenzeer worden afgewogen. En dat lijkt u steevast te vergeten.

  • http://qplqyer.wordpress.com QplQyer

    “Het is juist: wat betreft de Auvibelheffing en auteursrechten in een digitale maatschappij zit ik niet op hun lijn. In mijn toekomstvisie is er namelijk nog steeds plaats voor creatieve ondernemers (journalisten, muzikanten, fotografen, kunstenaars) die originele content creëren en die daarvoor passend vergoed worden.”

    Weer een staaltje verdraaien van woorden waar uw Auvibel-blogposts vol van lijken te staan. Niemand van de schrijvers van het betreffende opiniestuk heeft ooit beweerd dat auteurs niet passend vergoed zouden mogen worden. Hoe die vergoeding tot stand komt, daar gaat de discussie nu net over, maar dat negeert u door telkenmale opnieuw af te komen met de stelling dat wie tegen auvibel zou zijn, direct dus tegen een vergoeding voor auteurs zou zijn. De discussie gaat net over wat een gepaste vergoeding voor auteurs is en waar die vandaan moet komen. Dat houdt bv. ook het bepalen van waarvoor een auteur redelijkerwijs een vergoeding mag vragen in (privekopie? muziek op de werkvloer?) — dingen die zeker niet altijd enkel in het voordeel van de auteur moeten worden beslist, want een “passende” vergoeding houdt in dat de rechten van de maatschappij – en dus de consument – evenzeer worden afgewogen. En dat lijkt u steevast te vergeten.

  • http://www.adamsoftware.net/ Pieter Casneuf

    Ik lees net dat de sluiting van OPEL Antwerpen terug nakend is… Als minister van economie en met het AUVIBEL-model in de hand, is misschien de tijd rijp om een taks te heffen op elektrische wagens om de industrie van de gaz-guzzlers recht te houden. Als dit blijkt te lukken, zou ik dit model veralgemenen en uitkijken of het mogelijk is de steenkoolmijnen te heropenen met een taks op zonnepanelen.

    Toen de hoefsmid vaststelde dat mensen niet meer met paarden maar wel met wagens begonnen rijden, zijn de ondernemers onder hen begonnen met een bandencentrale. De klagers en de calimero’s zijn beginnen klagen bij het ministerie van landbouw. Mocht er toen een ministerie van economische zaken geweest zijn, hadden we nu bandentaks ter promotie van het paard.

    Ik kan niet begrijpen dat we als ondernemers onze nestel blijven afdraaien om ZELF inkomsten te genereren, terwijl er mensen zijn die inkomsten krijgen van de overheid terwijl er geen marktconforme producten worden verkocht.

    Liberalisme op zijn kop. Recht op weg naar de hangmat-Staat.

  • http://www.adamsoftware.net Pieter Casneuf

    Ik lees net dat de sluiting van OPEL Antwerpen terug nakend is… Als minister van economie en met het AUVIBEL-model in de hand, is misschien de tijd rijp om een taks te heffen op elektrische wagens om de industrie van de gaz-guzzlers recht te houden. Als dit blijkt te lukken, zou ik dit model veralgemenen en uitkijken of het mogelijk is de steenkoolmijnen te heropenen met een taks op zonnepanelen.

    Toen de hoefsmid vaststelde dat mensen niet meer met paarden maar wel met wagens begonnen rijden, zijn de ondernemers onder hen begonnen met een bandencentrale. De klagers en de calimero’s zijn beginnen klagen bij het ministerie van landbouw. Mocht er toen een ministerie van economische zaken geweest zijn, hadden we nu bandentaks ter promotie van het paard.

    Ik kan niet begrijpen dat we als ondernemers onze nestel blijven afdraaien om ZELF inkomsten te genereren, terwijl er mensen zijn die inkomsten krijgen van de overheid terwijl er geen marktconforme producten worden verkocht.

    Liberalisme op zijn kop. Recht op weg naar de hangmat-Staat.

  • http://www.doctrails.com/ doctrails

    Digitaal plan punt 29 : elektronische factuur … Zou het niet handig zijn dat er een oplossing was waar iedereen zijn eigen IT en ERP systeem kon blijven gebruiken zoals het is, zonder ook maar 1 aanpassing te doen en toch met ALLE leverenciers en klanten echt papierloos te kunnen e-factureren? Naast facturen, kan je ook bestellingen, orderbevestigingen, pakbonnen doorsturen én de link tussen deze documenten blijft behouden. http://www.doctrails.com is zo’n b2b berichtenplatform die u alle vrijheid laat en tevens de wetgeving omtrent de elektronische facturering respecteert.

  • http://www.doctrails.com doctrails

    Digitaal plan punt 29 : elektronische factuur … Zou het niet handig zijn dat er een oplossing was waar iedereen zijn eigen IT en ERP systeem kon blijven gebruiken zoals het is, zonder ook maar 1 aanpassing te doen en toch met ALLE leverenciers en klanten echt papierloos te kunnen e-factureren? Naast facturen, kan je ook bestellingen, orderbevestigingen, pakbonnen doorsturen én de link tussen deze documenten blijft behouden. http://www.doctrails.com is zo’n b2b berichtenplatform die u alle vrijheid laat en tevens de wetgeving omtrent de elektronische facturering respecteert.

blog comments powered by Disqus