De aanpassing van de tariefstructuur voor de Auvibel-bijdragen is duidelijk een controversieel onderwerp 
. Ik heb de reacties gelezen van de (kleine groep) voorstanders en de zeer vocale tegenstanders op deze blog. Ik ben niet doof voor de verschillende argumenten, maar als minister (en zeker als minister bevoegd voor auteursrechten), moet je nu eenmaal soms ook minder populaire beslissingen nemen.
Ik wil nog wel op een aantal zaken terugkomen:
- Vele bloggers blijven het een “Q-taks” noemen. Mij niet gelaten, maar de opbrengsten gaan niet naar Q of naar de overheid, maar integraal naar de rechthebbenden. Enfin, wellicht is die benaming enkel bedoeld om mij te “kietelen”.
- In tegenstelling tot wat wordt geschreven, verdeelt Auvibel deze gelden aan een ruime groep van auteurs, producenten en uitvoerende kunstenaars, die elk worden vertegenwoordigd door aparte beheersvennootschappen. Ook fotografen kunnen hun aandeel in de thuiskopie-vergoeding krijgen door zich aan te sluiten bij een collectieve beheersvennootschap, zoals bijvoorbeeld SOFAM (www.sofam.be ).
- Dat er in het verleden problemen zijn geweest bij de transparantie en werking van sommige beheersvennootschappen voor auteursrechten is correct; daarom werd op mijn voorstel een nieuwe wetgeving in het parlement aangenomen op de controle op de beheersvennootschappen (Wetten van 10 en 11 december 2009).
- De nieuwe tarieven komen niet uit de lucht vallen: reeds sinds 2005 wordt aangedrongen op een aanpassing van de tariefstructuur aan de nieuwe technologie. In de bevoegde Kamercommissie is de problematiek van de dalende inkomsten van Auvibel sinds 2008 herhaalde malen ter sprake gekomen. De Adviescommissie voor de Thuiskopie is ettelijke malen samengekomen om de nieuwe tarieven te bespreken. Het gaat dus niet om een beslissing die op een drafje en onder druk van malafide organisaties door mij zou zijn goedgekeurd. Ik laat mij ten andere niet zo gemakkelijk onder druk zetten, ook niet door zeer hardnekkige bloggers.:)
- De bijdrage op DVD’s en CD-R’s zijn in België goedkoper dan in Nederland en Frankrijk: dat dit niet betekent dat DVD’s en CD-R’s hier op zich goedkoper zijn, bewijst de marginale invloed van deze bijdrage op de eigenlijke prijsvorming. Bijdragen op harde schijven in Frankrijk lopen op tot 50 EUR (bij ons maximaal 9 EUR).
- Het klopt dat er in Nederland vooralsnog geen thuiskopie-vergoeding verschuldigd is op harde schijven (wel op DVD’s en CD-R’s), maar de discussie woedt ook daar in alle hevigheid. In een laatste parlementair rapport wordt gepleit voor het volledig verbieden en strafbaar stellen van de thuiskopie als alternatief. Dat is niet de optie die wij in België hebben genomen.
- Uiteraard wordt een externe harde schijf ook gebruikt voor het bewaren van niet door auteursrecht beschermd materiaal; dat is ook het geval met DVD’s en CD-R’s die nu al bijdrageplichtig zijn. Ook vele kopieën op een kopieermachine hebben betrekking op niet-beschermd werk en toch is een vaste bijdrage verschuldigd. Zoals Dominique Deckmyn vandaag terecht in De Standaard stelde: “Kortom: die taks is een (heel) slechte oplossing voor een probleem waar we maar geen goede oplossing voor vinden. Dus ik stel voor een Facebook-groep op te richten onder de naam ‘Ik vind de Auvibel-taks ook maar niks, zeker niet wanneer ik ‘m moet betalen, maar ik heb zelf geen beter idee en het is toch allemaal behoorlijk genuanceerd hoor.” (zie: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=LV2KFD71 ).”
