Ik sta elk jaar 10 000 euro af aan mijn partij
Als minister van Economie staat Vincent Van Quickenborne op de eerste rij om de economische crisis te bezweren. Met één zorg hoeft hij alvast geen rekening te houden: zijn persoonlijke portefeuille doorstond de crisis bijna probleemloos.
Vincent Van Quickenborne stapte al heel vroeg in de politiek. De titel van jongste senator ooit in ons land? Voorlopig komt die op naam van Van Quickenborne. Ook met beleggen talmde hij niet: wat hij verdiende als jobstudent verdween meteen in een beleggingsportefeuille. Die portefeuille oogt sindsdien defensief: “Ik beleg meer in obligaties dan in aandelen. Daarnaast investeer ik in vastgoedcertificaten en staat een groot deel van mijn portefeuille op een spaarrekening. Bovendien heb ik voor de crisis samen met een familielid een huis gekocht. Daarmee is mijn portefeuille vrij goed beschermd.
Zelf beleggen doet Van Quickenborne niet meer. Sinds hij minister is, besteedt hij zijn beleggingsportefeuille uit aan een vermogensbeheerder. De reden? Elke schijn van handel met voorkennis vermijden. “Als minister van Economie heb ik nu eenmaal veel contact met ondernemers en beschik ik over veel informatie. Om dan zelf te beleggen is heel riskant: er kan al gauw een zweem van voorkennis ontstaan”, vertelt Van Quickenborne.
Van Quickenborne omschrijft zichzelf als een kritische consument en een bankshopper. Dat betekent: prijzen of tarieven vergelijken en zo de beste keuze maken. En onderhandelen natuurlijk. Zo slaagde hij er in negen jaar geleden een appartement te huren in hartje Brussel voor amper 500 euro. Dat appartement gebruikt hij nog steeds als tweede verblijfplaats. “Ik beschouw dat als mijn beste ‘aankoop’. Ik heb wel wat moeten onderhandelen, maar op dat vlak moet je slim zijn. Nooit zal ik nog de kans krijgen om voor die prijs een appartement te huren op die droomlocatie.”
Een leven in de politiek staat niet meteen garant voor een stabiele loopbaan. Elke verkiezing kan de machtsverhoudingen grondig door elkaar schudden en het einde betekenen van een politieke loopbaan. Niet verwonderlijk dus dat Van Quickenborne ook al heeft nagedacht over een leven na de politiek. Terug advocaat worden, een beroep dat hij voor zijn politieke loopbaan gedurende twee jaar heeft uitgeoefend, zit er niet in. “Mocht er een einde komen aan mijn politieke loopbaan, dan word ik ondernemer. Ik wil een zelfstandige zijn en zelfs iets creëren, dat zit in mijn bloed.”
Maar zolang de verkiezingsresultaten het toelaten, is dat vraagstuk niet aan de orde. Sparen voor de volgende verkiezingscampagne is dat wel. “In ons land zijn er bijna elk jaar wel verkiezingen en dat kost elke keer 10.000′en euro’s. Daarvoor moet ik dus goed sparen. Elk jaar sta ik ook 10.000 euro af aan de partij. Logisch ook: door mijn mandaat krijg ik van de partij veel kansen”, besluit de minister.
bron: netto.be, 25 november 2009
