Gisteren was het laatste dag waarop Belgen hun belastingaangifte konden indienen via Tax-on-web, de belastingsaangifte-website van het ministerie van Financiën. Vandaag maken we de balans op. Blijkt dat een recordaantal van 2,16 miljoen Belgen van de dienst gebruik heeft gemaakt. Een stijging van 24% ten opzichte van 2009. Boekhouders mogen nog elektronische aangiftes indienen tot 31 oktober, de FOD Financiën verwacht dan ook dat de kaap van 3.000.000 aangiftes dit jaar gehaald kan worden.
Tax-on-web is de meest in het oog springende toepassing van ICT bij de overheid. Een schoolvoorbeeld van administratieve vereenvoudiging waar iedereen bij wint. De burger kan vlotter zijn belastingaangifte doen en krijgt sneller zijn afrekening, die hij bovendien steeds kan raadplegen op Tax-on-web. De belastingambtenaar kan efficiënter werken zonder dat hij bergen papier moet doorworstelen. En ook de maatschappij zelf wordt er beter van, want minder papier spaart op milieu en belastingsgeld. Misschien een tip richting Preformateur?
Lees ook Nieuw record voor Tax-on-web, De Standaard Online
Dames en heren,
Op een toespraak naar aanleiding van de Vlaamse feestdag past het om met wat geschiedenis te beginnen, een deel van onze geschiedenis dat al te weinig bekend is.
Op 23 september 1304 sloot de Vlaamse graaf Jan van Namen een overeenkomst met de Franse koning Filips De Schone, het “Akkoord van Marquette” (voor de Kortrijkzanen een niet onbekende naam). Dit akkoord kwam er meer dan twee jaar na de Guldensporenslag die we hier vandaag herdenken en die een historische overwinning betekende voor het Vlaamse volk. Het akkoord moest een einde maken aan de oorlog tussen Fransen en Vlamingen.
In de periode tussen 1302 en 1304 waren er nog verschillende onderhandelingen en veldslagen tussen Fransen en Vlamingen geweest. Bij de veldslagen van Zierikzee en Pevelenberg moesten de Vlamingen telkens wat van het gewonnen terrein prijsgeven. Tot uiteindelijk in 1304 de strijdende partijen het moe waren en een onderhandeld akkoord verkozen boven de gewapende strijd.
Het akkoord van Marquette was een voorlopig akkoord. De vreugde bij de bevolking in 1304 was groot, want de oorlog had Vlaanderen in een economische crisis gedompeld. Maar de details van het verdrag moesten nog worden ingevuld. De echte onderhandelingen moesten nog beginnen. De Vlamingen wachtten met een bang hart af wat het uiteindelijke compromis zou inhouden.
Lees de rest van deze post »
Op 10 en 11 mei streek het World Economic Forum (Davos) neer in Brussel voor een speciale zitting over Europa. Het WEF brengt politici, bedrijfsleiders en NGO’s samen om in een open sfeer mondiale problemen te bespreken en over oplossingen te brainstormen. Het is vooral gekend van de jaarlijkse hoogmis in Davos die over de jaren heen een vaste referentie is geworden.
De zitting in Brussel was gewijd aan de specifieke Europese uitdagingen. Omwille van de actualiteit ging uiteraard veel aandacht naar de problemen van de Eurozone en de Griekse schuldencrisis. Maar het hoofd-thema van de conferentie was hoe Europa, als vergrijzend continent met haar specifiek sociaal marktmodel, de nieuwe uitdagingen de baas zou kunnen. Ik was door het WEF gevraagd deel te nemen aan een panelgesprek en de slotzitting mee voor te zitten. De consensus van de bijeenkomst was dat Europa op een cruciaal keerpunt staat: worden we het Brugge van de wereld, een “lifestyle” continent, dat geleidelijk aan invloed en welvaart inboet of blijven we een wereldspeler met een krachtige economie? En welke maatregelen zijn nodig om te zorgen dat er morgen niet beslist wordt over mondiale problemen in een G-2, maar dat Europa mee aan de tafel zit?
Het goede nieuws is dat Europa nog veel “onontgonnen potentieel” heeft: de “single market” van 500 miljoen consumenten, een project dat nog verre van afgewerkt is. Je kan zelfs in e-commerce nog steeds geen producten kopen in alle 27 landen. Er is nog steeds geen echte vrijgemaakte energiemarkt. Bedrijven en consumenten zijn door nationale, soms protectionistische regels, nog teveel op de beperkte eigen markt aangewezen.
Er is ook nog veel potentieel inzake productiviteitsstijging door doorgedreven gebruik van ICT. Groei door ons leiderschap in groene technologie verder uit te bouwen. Meer welvaart creëren door producten en diensten te creëren met hoge toegevoegde waarde waar ook vraag naar is in groeimarkten. Meer concurrentiekracht door nieuwe investeringen in opleiding en onderzoek en ontwikkeling. Een groenere en slimmere economie dus.
Maar er is ook slecht nieuws voor de burgers van het oude Europa. Alle hogervermelde maatregelen zullen niet volstaan om gewoon te kunnen blijven voortdoen zoals vandaag. En er moeten politici opstaan die dit eerlijk durven zeggen: er breekt een periode aan van besparingen en soms moeilijke hervormingen. Ons sociaal marktmodel dat na de tweede wereldoorlog is opgebouwd moet worden vervangen door een nieuw systeem dat aangepast is aan de levensomstandigheden en uitdagingen van de 21ste eeuw. We zullen met zijn allen langer en harder moeten werken. De overheid zal meer moeten doen met minder. Politici die nu nog hemel en aarde beloven doen aan kiezersbedrog en vertragen de broodnodige hervormingen waardoor ze nadien nog meer pijnlijk zullen uitvallen. ”
Vanaf mijn aantreden op 20 maart 2008 als minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen is er gewerkt om onze economie slimmer, groener en correcter te maken. Op iets meer dan 2 jaar tijd heb ik meer dan 50 projecten afgewerkt. Geen woorden maar daden.
In deze lijst vindt u ze alle 50.
Mijn persoonlijke top-5:
- Tijdens en na de crisis alles op alles gezet voor de bescherming van de spaarder en consument. De Economische Inspectie heeft keihard gewerkt en onder meer Citibank en Deutsche Bank gedwongen om een minnelijke schikking af te sluiten naar aanleiding van het Lehman Brothers debacle. De Mededingingsautoriteiten werden qua mankracht en middelen structureel versterkt zodat de concurrentie eerlijker is. Proximus kreeg een monsterboete van 66 miljoen euro. Wetgeving werd op vele punten gemoderniseerd: een strengere wet op het consumentenkrediet en een nieuwe wet voor eerlijke marktpraktijken (toelating koppelverkoop, meer flexibiliteit voor e-commerce, kortere sperperiode).
- Eérste echte minister van ICT (Digitaal Plan met 30 concrete acties, Start2Surf voor internetcomputers zonder BTW, 4e mobiele internetspeler) die internet niet ziet als een gadget maar als een methode om creatiever uit de crisis te komen.
- Ondernemingen gesteund door overheidsfacturen sneller te betalen.
- BTW horeca verlaagd naar 12%.
- Voortzetting strijd administratieve vereenvoudiging: de weg definitief ingezet naar het papierloos kantoor (elektronische facturatie, elektronische maaltijdcheques) en straks minder papier in de gezondheidszorg (afschaffen van de papieren doktersbriefjes).
